Zespoły uciskowe nerwów obwodowych kończyn górnych – zespół kanału nadgarstka, zespół kanału Guyona, zespół uciskowy nerwu łokciowego w rowku są przyczyną bólów, w tym bólów nocnych i upośledzenia funkcji kończyny. Jedynym skutecznym sposobem leczenia w pełni objawowego zespołu jest leczenie operacyjne, polegające na uwolnieniu nerwu z ucisku, a w przypadku ucisku nerwu łokciowego w rowku może istnieć konieczność wydobycia nerwu łokciowego z jego pierwotnej lokalizacji w rowku i przemieszczeniu podskórnym.

Zabiegi tego typu wykonywane są w niedokrwieniu kończyny górnej i znieczuleniu przewodowym kończyny, co umożliwia pełną wizualizację i zwiększa bezpieczeństwo zabiegu w przypadku odkrycia anomalii anatomicznych.

 

Cięcia skórne:

Zespół kanału nadgarstka - cięcie Tanzera czyli łukowate cięcie na śródręczu zdążające w stronę nadgarstka, często ukryte w bruździe skórnej,

Zespół kanału Guyona – zygzakowate cięcie na kłębiku ręki

Zespół kanału nadgarstka i Guyona – cięcie Tanzera przedłużone nieznacznie na przedramię po promieniowej stronie ścięgna zginacza łokciowego nadgarstka

Zespół uciskowy nerwu łokciowego w rowku – cięcie na łokciu nad rowkiem nerwu łokciowego

Następstwem przeprowadzonego zabiegu jest prawie natychmiastowe ustąpienie dolegliwości bólowych i bólów nocnych (z wyjątkiem zwykle miernego stopnia pobolewania w okolicy cięcia skórnego występującego w pierwszej dobie pooperacyjnej i dobrze poddającego się kontroli popularnymi lekami przeciwbólowymi). Natomiast poprawa czucia i funkcji ręki jest procesem rozłożonym w czasie i nie następuje natychmiast.

W trakcie operacji do rany założony jest drenik, a kończyna unieruchomiona w longecie gipsowej (palce wolne). Kontrola rany i zmiana opatrunku wraz z usunięciem dreniku ma miejsce następnego dnia, a zdjęcie szwów i longety gipsowe po około 10-12 dniach.

Czas operacji waha się od parunastu minut do godziny.

 

 

Choroba (przykurcz) Dupuytrena, czyli patologia rozcięgna dłoniowego powodująca pojawienie się na ręce zgrubiałych pasm penetrujących do palców i powodujących przykurcz palców. Jedynym skutecznym leczeniem choroby w stadium powodującym upośledzenie wyprostu palców jest leczenie operacyjne. Polega na usunięciu rozcięgna dłoniowego, albo też tylko jego makroskopowo zmienionej części wraz z pasmami przechodzącymi na palce i powodującymi ich przykurcz (operacja rozcięgna dłoniowego i pasm, ale nie ścięgien! ). Zabieg wykonywany jest w niedokrwieniu kończyny i znieczuleniu przewodowym co umożliwia dokładną wizualizację i ochronę przebiegających w sąsiedztwie naczyń krwionośnych i nerwów, często wciągniętych w zmienione tkanki.

Cięcia skórne zależne są od rozległości i lokalizacji zmienionych pasm, rozpoczynają się na śródręczu i przechodzą na zajęte palce, na których wykonywane są dodatkowe techniki jak Z-plastyka czy V-Y plastyka celem korekty niedoboru skóry wynikającego z przykurczu.

W trakcie operacji założony jest do rany drenik, a ręka zostaje unieruchomiona w longecie gipsowej. Kontrola rany, zmiana opatrunku wraz z usunięciem Dreniku ma miejsce następnego dnia, a zdjęcie szwów i longety gipsowej po około 12 dniach.

Czas zabiegu waha się od godziny do nawet trzech godzin.

 

 

Choroba de Quervaina czyli zapalenie pochewki ścięgnistej I przedziału prostowników.

Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest brak efektu leczenia zachowawczego. Zabieg polega na przecięciu pochewki ścięgnistej I przedziału prostowników i uwolnieniu przebiegających w niej ścięgien mięśni odwodziciela długiego i prostownika krótkiego kciuka. Zabieg może być przeprowadzony w znieczuleniu miejscowym lub przewodowym w niedokrwieniu kończyny. Stosuje się niewielkie poprzeczne cięcie skórne po promieniowej stronie przedramienia proksymalnie od nadgarstka. Do rany zakładany jest drenik, usuwany podczas kontroli rany i zmiany opatrunku odbywającej się następnego dnia. Zdjęcie szwów ma miejsce po 10 dniach. Czas zabiegu waha się od paru do parunastu minut.

 

 

Palec zatrzaskujący – trzaskający – strzelający spowodowany jest stanem zapalnym pochewki A1 palców. Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest brak skuteczności leczenia zachowawczego albo też nawrót dolegliwości. Zabieg polega na przecięciu pochewki A1 i umożliwieniu swobodnego przesuwu ścięgien zginaczy. Wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Stosuje się niewielkie poprzeczne cięcie na śródręczu (często ukryte w bruździe skórnej) w miejscu przewidywanego początku pochewki A1. Do rany zakładany jest drenik, usuwany podczas kontroli rany i zmiany opatrunku odbywającej się następnego dnia. Zdjęcie szwów ma miejsce po 10 dniach. Zabieg trwa około paru minut.